Hans zkt Griet is uitgesteld, meer info volgt later!

Beste beleidsmakers,

 

De data van de Overlegcomités raden, is voor ons kinderspel. Die zijn zonder uitzondering de dag voor onze telefoons roodgloeiend staan. Als overkoepelende organisatie die theater in de vrije tijd inspireert, faciliteert en ondersteunt, bellen vele van onze leden (meer dan 30.000 individuen met dezelfde passie) ons ten einde raad op om de nieuwe of nogmaals gewijzigde maatregelen uit te leggen. Geloof ons, dat is al minder kinderspel. Zeker niet de regels van 4 december 2021. In naam van de volksgezondheid kwijten we ons steeds plichtsbewust van deze taak. We begrijpen het belang van deze regels maar we begrijpen niet de logica. Wat we aan onze leden niet uitgelegd krijgen, is dat voorstellingen mogen maar repetities niet. Geen enkele toneelvereniging, op de improvisatiegroepen na, kan een voorstelling maken zonder repeteren. Een verbod op repetities in januari hypothekeert de rest van het toneelseizoen. Alweer. Net zoals in 2020 en 2021. De vrijetijdssector, die het water reeds aan de lippen staat, krijgt nogmaals een dreun. Een waarvan enkele verenigingen niet meer van gaan bekomen. Alweer. Net zoals in 2020 en 2021. Steeds meer vrijwilligers stoppen hun engagement waardoor het verenigingsleven golf na golf afbrokkelt.

 

Diegenen die blijven verder doen, vragen ons wanhopig of er geen achterpoortjes zijn (een Belg blijft een Belg). Tot onze verbazing heeft het Overlegcomité deze poortjes zelf wagenwijd opengezet. We vertellen hen dat repetities buiten mogen (een optie die ze omwille van het winterweer meteen afketsen) of dat ze mogen repeteren wanneer ze er een openbaar evenement van maken. Dan wordt het meestal stil aan de andere kant van de lijn. “Dus als we extra volk toelaten in de zaal mogen we repeteren?” “Zo stipuleert het protocol voor de cultuursector het inderdaad.” “Ik dacht dat het beleid er op gericht was om zo weinig mogelijk mensen in dezelfde ruimte te zetten en nu vaardigen ze regels uit die het tegenovergestelde effect hebben.” Nu valt er een stilte aan onze kant van de lijn want rationele argumenten om dit te verdedigen hebben we niet. “Kan u mij uitleggen waarom professionele kunstenaars wel mogen repeteren en wij niet?” “Neen, dat kunnen wij helaas niet.” “Kan u mij uitleggen waarom sporters, zowel professioneel als amateur, wel mogen trainen en hun hobby uitoefenen en toneelspelers niet?” Ook daarop moeten we het antwoord schuldig blijven. Om de stilte te doorbreken, opperen we dat het protocol ook repetities toelaat wanneer die bij iemand thuis plaatsvinden. “Hoeveel mensen mogen we thuis ontvangen?” “Daar staat geen maximum op.” “Dus thuis mag ik met 150 mensen repeteren maar in ons theaterzaaltje met gloednieuwe CO2-meter en ventilatie mogen we niet repeteren met ons groepje van 4?” “Dat vat het goed samen.” De reacties die we hierop krijgen, vallen in 2 groepen: de ene lacht met de absurditeit van de huidige regels, de andere wordt er zeer triestig van.

 

OPENDOEK vraagt, in naam van duizenden mensen die in hun vrije tijd met theater bezig zijn, om alstublieft repetities weer toe te laten voor niet-professionele kunstenaars. Een waardevolle sector dreigt te verschrompelen als ze nog veel langer on hold moet staan.